Information

Waarom alpaca’s?

Er zijn heel wat redenen om voor alpaca’s te kiezen. Misschien wil je ermee fokken, zelf aan de slag gaan met hun bijzondere wol, genieten van hun rustige aanwezigheid in de weide of gebruikmaken van hun mest als natuurlijke bemesting.

Voor ons begon het vooral praktisch. We zochten een graasdier dat onze weilanden kon onderhouden, maar tegelijkertijd ook aangenaam gezelschap bood.

Oorsprong

Alpaca’s behoren, net als lama’s, tot de kameelachtigen en maken deel uit van de
Zuid-Amerikaanse kameelfamilie. Ze komen oorspronkelijk uit Zuid-Amerika, voornamelijk uit Peru, Bolivia en Chili.

In het Andesgebergte leven ze op grote hoogte, vaak boven 3.000 meter. Daar kunnen de temperatuurverschillen groot zijn; overdag kan het behoorlijk warm worden, terwijl het ’s nachts kan vriezen. Alpaca’s zijn dan ook bijzonder goed aangepast aan wisselende weersomstandigheden.

Alpacawol staat bekend om haar zachtheid, fijnheid en hoge isolerende eigenschappen.

Vanaf de jaren 1980 werden alpaca’s ook steeds meer gehouden in onder andere
Noord-Amerika, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland. Later nam hun populariteit ook in Europa sterk toe. Vooral in het Verenigd Koninkrijk zijn er grote alpacafokkerijen met soms honderden dieren.

Er bestaan twee types alpaca’s: de Huacaya en de Suri.

De Huacaya is veruit het meest voorkomende type. De vacht is vol en wollig en doet enigszins denken aan schapenwol, maar is doorgaans veel fijner en zachter.

De Suri heeft een heel andere uitstraling. De lange, zijdeachtige vezels hangen in glanzende lokken naar beneden. De vacht voelt glad aan en heeft een opvallende glans. Door hun elegante verschijning worden Suri’s soms wel eens de Bentleys onder de alpaca’s genoemd.

Karakter

Alpaca’s zijn echte kuddedieren. Ze zijn nieuwsgierig, oplettend en vaak erg geïnteresseerd in wat er rondom hen gebeurt.

Wie werkzaamheden uitvoert in de weide, hoeft dan ook niet verbaasd te zijn wanneer een hele kudde nieuwsgierig staat toe te kijken.

Door hun rustige en zachte karakter worden alpaca’s steeds vaker ingezet op kinderboerderijen, zorgboerderijen en andere plaatsen waar contact tussen mens en dier centraal staat.

Tegelijk hebben alpaca’s ook eerder een terughoudend karakter. Ze houden niet van opdringerigheid en waarderen hun persoonlijke ruimte. Wie hen rustig benadert en hun grenzen respecteert zal merken dat ze steeds meer vertrouwen krijgen.

Alpaca’s spuwen om grenzen aan te geven, tijdens discussies binnen de kudde of wanneer een dier een ander dier op afstand wil houden.

Naar mensen toe zullen alpaca’s doorgaans eerder afstand nemen wanneer ze zich ongemakkelijk voelen.

Wanneer alpaca’s onderling een discussie hebben, blijf je toch beter even uit de buurt. Niet omdat ze gevaarlijk zijn, maar omdat je toevallig in de vuurlinie kunt terechtkomen.

Dracht en geboorte

De draagtijd van een alpaca bedraagt gemiddeld elf tot twaalf maanden. De exacte duur kan van dier tot dier variëren.

Doorgaans wordt er één jong geboren. Een alpaca jong wordt een cria genoemd. Tweelingen komen voor, maar zijn uitzonderlijk.

De meeste geboortes vinden overdag plaats, vaak in de voormiddag. Dit heeft een natuurlijke oorsprong. Alpaca’s kunnen hun jongen nauwelijks drooglikken, waardoor een pasgeboren cria vooral door de omgevingstemperatuur en de zon moet opdrogen.